Nurkowanie Jaskiniowe w Meksyku

Nurkowanie Jaskiniowe w Meksyku

Nurkowanie Jaskiniowe ma zaskakująco długą historię. Jeszcze w 1878 roku Nello Ottonelli eksplorował jaskinię Fontaine de Vacluse we Francji. W 1935 podjęto próby eksploracji syfonów Wookey Hole w Anglii.  W 1946 Jacques-Yves Cousteau powrócił do francuskiej Fontaine de Vacluse, co wspominał zresztą jako najtrudniejsze w całej historii swoich pięciu tysięcy nurkowań, o mało co nie przypłacając tej przygody życiem. W tym samym roku eksplorowano też angielską jaskinię Keld Head przy użyciu rebreathera tlenowego. Pierwsze poważne eksploracje jaskiniowe zaczęły się jednak dopiero w 1950 na Florydzie po wynalezieniu akwalungu. W 1973 roku powszechne stały się twinsety, a nurkowie jaskiniowi wprowadzili do użytku w sprzęcie nurkowym inflator i octopus.

Nurkowanie Jaskiniowe w Meksyku jest siłą rzeczy młodsze, jednak ostatecznie to tutaj mamy do czynienia z najbardziej spektakularnymi odkryciami. Pierwsi nurkowie jaskiniowi przybyli na Półwysep Jukatan na początku lat 80’. Eksplorowano wtedy takie systemy jak Carwash (Cenote Aktun Ha), Naharon (Cenote Crystal) i Mayan Blue (obie obecnie w supersystemie Ox Bel Ha), czy Xcaret – początkowo najdłuższa zalana jaskinia w Meksyku mająca, jak na dzisiejsze standardy „zaledwie” 1100 m długości. Byli tam: Scheck Exley, Ned DeLoach i Karen Exley. Opowiadali, że zaskoczyła ich haloklina oraz zjawisko fałszywej podłogi wywołane przez cząstki wiszące na haloklinie w wyniku perkolacji pobudzonej bąblami powietrza wydychanymi przez przepływających nurków oraz niesamowita widoczność sięgająca na 116 metrów, zmierzona w systemie Nonec. Pod koniec dekady odkryto systemy Dos Ojos i Nohoch Nah Chich (oba obecnie w supersystemie Sac Aktun). Trwający kolejne prawie trzydzieści lat wyścig o najdłuższą zalaną jaskinię na Ziemi rozpoczął się na dobre.

Najgłębsze miejsca w jaskiniach na Riviera Maya znajdowały się niegdyś w nie istniejącym już systemie Dos Ojos. W 2002 Dan Lins i Steve Bogaerts zeszli w Cenote The Pit (obecnie Cenote Jacinto Pat) na głębokość 119,1 m. Po dziś dzień miejsce to pozostaje najgłębszym w jaskiniach na Riviera Maya oraz w supersystemie Sac Aktun – najdłuższej obecnie zalanej jaskini na Ziemi, która na drodze jaskiniowej eksploracji wchłonęła dawny system Dos Ojos. Steve Bogaerts prowadził projekt eksploracyjny w Cenote The Pit (Cenote Jacinto Pat) przez trzy wcześniejsze lata: 1989-2001. Dan Lins odkrył w tym czasie nieco płytszy, bo mający 113 m Alph’s Passage. Obydwa korytarze wychodzą ze znajdującej się pod Cenote The Pit, na głębokości mniej więcej 100 m jaskiniowej komnaty Wakulla Room, odkrytej w 1997 przez zespół nurkowy w składzie Jill & Paul Heinerth oraz Gary Walten.

Najdłuższa zalana jaskinia Ziemi? W roku 2004 system Ox Bel Ha, mając zaledwie (w porównaniu z jego obecną długością) 121 951 m stał się najdłuższą zalaną jaskinią na Ziemi. Eksploracyjny wyścig o prymat pomiędzy systemami jaskiniowymi na półwyspie Jukatan trwał w najlepsze jeszcze przez kolejne 14 lat, a systemy Sac Aktun i Ox Bel Ha zamieniały się pierwszym miejscem na podium czasami nawet dwa razy do roku.

Na początku roku 2018 świat obiegła wieść o Wielkim Połączeniu systemów Sac Aktun i Dos Ojos. To zakończyło wyścig, dając zwycięzcy ostateczne miano najdłuższej zalanej jaskini na Ziemi (system Ox Bel Ha nie ma już szans na przyłączenie tylu kilometrów jaskiń, by móc ponownie mierzyć się z Sac Aktun). Nie oznacza to jednak końca wielkiej eksploracji jaskiniowej na Jukatanie. Na przyłączenie do Sac Aktun czekają kolejne systemy jaskiniowe. Na Riviera Maya mamy obecnie ponad 1400 km skartowanych zalanych korytarzy.